31 maja 2008 - Pielgrzymka...
1. W słoneczną sobotę 31 maja 2008 o godz. 6.30 razem z ks. Dziekanem Jerzym Karwatem
wyjechaliśmy na pielgrzymkę. Kilka minut po godz. 8.00 byliśmy w Krośnie k/Ornety. Czekał tam na nas
Ks. Proboszcz Andrzej Krużycki, który opowiedział nam pokrótce historię miejscowości i Sanktuarium.
Wieś powstała w XIV wieku. Kult Maryjny w Krośnie związany był ze znalezieniem w rzece figurki Matki Bożej
z Dzieciątkiem. Mimo wielokrotnego przenoszenia jej w inne miejsca figurka ta wracała z powrotem do rzeki.
Na początku XVIII wieku został tu zbudowany jeden z najpiękniejszych kościołów barokowych na Warmii,
wzorowany na Świętej Lipce. Fundatorem zespołu odpustowego był biskup Teodor Potocki. Ołtarz jest ustawiony
dokładnie w miejscu znalezienia figurki. Koryto rzeki zostało zmienione. Zachował się ołtarz główny z 1724 r.
z kopią figurki Matki Bożej. (Oryginalna zginęła w 1945 r.)
Po tym przeszliśmy do kościoła, gdzie Ks. Dziekan odprawił Mszę św. w intencji pielgrzymów i z prośbą o deszcz.
Pielgrzymi uczestniczyli w niej aktywnie: Pani Ania grała na barokowych z 1720 roku organach, Siostra Monika zaangażowała
się do czytania liturgii słowa, a Pani Maja śpiewała psalm. Wielu pielgrzymów skorzystało z sakramentu pokuty i prawie wszyscy
przystąpili do Komunii św. Obecność w tym dniu i w tym miejscu była dla nas szczególnie ważna, gdyż jest to kościół pod wezwaniem
Nawiedzenia NMP, był to, bowiem dzień odpustu.
Panoramy - Krosno Sanktuarium Maryjne pod Orneta Warmii i Mazur - kliknij
2. Następnie przejechaliśmy do Lidzbarka Warmińskiego i tam zwiedzaliśmy zamek biskupów warmińskich.
Jest to jedna z najświetniejszych budowli gotyckich w Polsce, położony w rozwidleniu rzeki Łyny i jej dopływu Symsarny.
Uznany został w 1963 roku za pomnik historii i wpisany do rejestru zabytków grupy "0". Został on wzniesiony
w latach 1350-1401 przez biskupów Jana I z Leśni, Jana II Stryprocka i Henryka Sorboma na miejscu dawnego drewnianego grodu.
Bryłę zamku stanowią cztery skrzydła zamykające wewnętrzny dziedziniec otoczony dwukondygnacyjnymi krużgankami, które do złudzenia
przypominają krużganki wawelskie - stąd zamek lidzbarski nazywany jest "Wawelem Północy".
W narożniku północno-wschodnim znajduje się wieża, w dolnej części czworoboczna, w górnej ośmioboczna. Zamkowe pomieszczenia są
rozmieszczone na sześciu poziomach, którym przypisywane są różne funkcje. Piwnice dwukondygnacyjne służyły do przechowywania żywności,
ogrzewania zamku i jako więzienie. Na parterze umieszczono: w skrzydle zachodnim - kuchnię, północnym - piekarnię i browar, wschodnim -
magazyny żywności, południowym - zbrojownię, izbę wartownika i skarbiec. Pierwsze i drugie piętro to pomieszczenia reprezentacyjne
i mieszkalne. Poddasze było kondygnacją gospodarczą, obronną i spichrzem.
Szczególnie ciekawe do zwiedzania jest reprezentacyjne pierwsze piętro, gdzie znajdują się komnaty biskupie.
Mury zamku gościły wiele znakomitych postaci. Byli to znani humaniści, poeci, pisarze, uczeni, politycy (m.in. biskupi: Wacław Leszczyński,
Jan Stefan Wydżga, Teodor Potocki, Ignacy Krasicki,, kardynałowie: Stanisław Hozjusz, Andrzej Batory, Jan Olbracht Waza - syn króla Zygmunta
III Wazy, Michał Radziejowski).
To tu w latach 1495-1946 i 1503-1520 na Zamku Lidzbarskim Mikołaj Kopernik przebywał u boku swego wuja biskupa Łukasza Watzenrode.
Tutaj odbywają się Biesiady Humoru i Satyry - najstarszy konkurs kabaretowy, upamiętniający 30-letni pobyt w mieście Księcia Poetów - Ignacego Krasickiego.
3. Zwiedzanie Stoczka Warmińskiego rozpoczęliśmy od pięknie utrzymanych ogrodów przyklasztornych. Ks. Tomasz Pierszel MIC przedstawił
nam historię kościoła i klasztoru, a także pokazał celę, w której w latach 1953-55 był więziony Prymas Polski Ks. Kardynał Stefan Wyszyński.
Stoczek Klasztorny położony jest nieopodal Lidzbarka Warmińskiego. Szczyci się sanktuarium Matki Pokoju z kościołem p.w. Nawiedzenia N.M.P.
Założone przez biskupa Mikołaja Szyszkowskiego, miało stanowić dziękczynne wotum za zwycięskie zakończenie wojny ze Szwedami. Jako pierwsza
stanęła barokowa rotunda (1639 -1641) oddana w użytkowanie bernardynom z Barczewa. Konwent w Stoczku powołano w 1672 roku. Murowane zabudowania
klasztorne zbudowano w 1666 r. a w latach 1708 -1714 wzorem Świętej Lipki pobudowano czworobok krużganków z kaplicami. W połowie XVIII w. sanktuarium
nie ustępowało Świętej Lipce. Bernardyni opiekowali się klasztorem do 1810 r. Oficjalne zamknięcie sanktuarium nastąpiło w 1826 r.
Wewnątrz rotundy znajduje się ołtarz roboty Krzysztofa Peuckera z 1713 roku. Obraz M.B. Stoczkowskiej jest kopią rzymskiego Matki Bożej
Śnieżnej z bazyliki Santa Maria Maggiore. W niszach rotundy umieszczono figury świętych: Franciszka i Piotra z Akantry z 1744 r. wykonane
przez Krzysztofa Pervengera. Jego autorstwa jest także 14 stacji Drogi Krzyżowej oraz figury na dziedzińcu i w sąsiedztwie klasztoru.
Od roku 1957 opiekę nad sanktuarium sprawują księża Marianie.
Na zakończenie odmówiliśmy w sypialni Ks. Kardynała Wyszyńskiego akt osobistego zawierzenia Matce Bożej, napisany i codziennie odmawiany przez niego.
4. Ze Stoczka Warmińskiego pojechaliśmy do Świętej Lipki.
W oddalonej 6 km od Reszla Świętej Lipce znajduje się zespół klasztorny będący jednym z najwspanialszych przykładów późnego baroku w Polsce.
Ten zespół architektoniczny składa się z bazyliki, krużganku i klasztoru.
Początki kultu Matki Boskiej w Świętej Lipce sięgają XIV wieku, wszystko zaczęło się od rzeźby Maryi z Dzieciątkiem wyrzeźbionej przez pewnego więźnia,
który po uwolnieniu zawiesił ją na przydrożnej lipie. Z czasem w tym miejscu stanęła kapliczka, później druga, aż wreszcie w latach 1688-93 wybudowano
obecny kościół niezwykłej urody.
Świątynia ma formę trójnawowej bazyliki z dwuprzęsłowym prezbiterium, czteroprzęsłowym korpusem nawy głównej i emporami nad nawami bocznymi.
Kościół otacza czworoboczny krużganek odpustowy.
Wnętrze sanktuarium jest bogato zdobione malowidłami i rzeźbami słynnych artystów. W ołtarzu głównym honorowe miejsce zajmuje obraz Matki Bożej osłoniętej srebrną sukienką.
Słynne w całej Polsce Sanktuarium Maryjne może poszczycić się wspaniałymi organami zbudowanymi w latach 20-tych XVIII wieku przez Jana Josue Mosengela. Na wieżyczkach tychże organów umieszczone są rzeźby aniołów poruszających się podczas koncertów.
Krótki koncert organowy był podsumowaniem przeżyć związanych z nawiedzaniem miejsc kultu Matki Najświętszej.
5. Ostatnim miejscem, które odwiedziliśmy w tym dniu był Wilczy Szaniec.
Obok wsi Gierłoż znajduje się dobrze ukryta w gęstych lasach główna kwatera Adolfa Hitlera i Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych III Rzeszy.
W czasie wojny była najważniejszą twierdzą wodza III Rzeszy, miała własne lotnisko, dworzec kolejowy, elektrownię, bezpośrednie połączenie
z Berlinem i linią frontu. Na terenie Wilczego Szańca znajdowało się około 80 obiektów o konstrukcji trwałej i około 100 baraków drewnianych.
Najsolidniejsze schrony typu ciężkiego miały ściany o grubości 4-6 m, a grubość stropu sięgała 8 m. Kwatera miała powierzchnię 250 ha.
Co prawda do dziś pozostały jedynie fragmenty budowli, gdyż Niemcy, wycofując się wysadzili twierdzę w powietrze. Budowę Wilczego Szańca rozpoczęto
późną jesienią 1940 a jego rozbudowę prowadzono do końca wojny. Tereny dookoła kwatery były bardzo silnie zaminowane. Führer przyjechał do Wilczego
Szańca 24 czerwca 1941 r., w dwa dni po ataku na Związek Radziecki i przebywał z przerwami do 20 listopada 1944. W Wolfsschanze podejmowano
najważniejsze decyzje związane z historią II wojny światowej. Tutaj 20 VII 1944 r. dokonano nieudanego zamachu na Hitlera.
Po godz. 23.00 dotarliśmy szczęśliwie do Susza.
Dziękujemy Ks. Proboszczowi za zorganizowanie i poprowadzenie pielgrzymki i prosimy o następne.