Słowo na Niedzielę -
Święto
Bożego Miłosierdzia
J 20,19-31
Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali
uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł
Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: "Pokój wam!" A to powiedziawszy,
pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A
Jezus znowu rzekł do nich: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja
was posyłam". Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie
Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym
zatrzymacie, są im zatrzymane". Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany
Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc
uczniowie mówili do niego: "Widzieliśmy Pana!" Ale on rzekł do nich:
"Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego
w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę". A
po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz [domu] i
Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i
rzekł: "Pokój wam!" Następnie rzekł do Tomasza: "Podnieś tutaj swój
palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku, i nie
bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!" Tomasz Mu odpowiedział: "Pan mój i
Bóg mój!" Powiedział mu Jezus: "Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie
ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli". I wiele
innych znaków, których nie zapisano w tej książce, uczynił Jezus wobec
uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem,
Synem Bożym, i abyście wierząc mieli życie w imię Jego
Nie napiszę dzisiaj nic od Ciebie, bo uczynił to dzisiaj dla Ciebie
grzeszniku Jezus Król Miłosierdzia
"Większe jest Miłosierdzie Moje, aniżeli nędze twoje i świata całego.
Kto zmierzył dobroć Moją? Dla ciebie zstąpiłem z nieba na ziemię. Dla
ciebie pozwoliłem się przybić do krzyża. Dla ciebie pozwoliłem otworzyć
włócznią Najświętsze Serce Swoje i otworzyłem ci źródło miłosierdzia.
Przychodź i czerp łaski z tego źródła naczyniem ufności. Uniżonego serca
nigdy nie odrzucę. Nędza twoja utonęła w przepaści Miłosierdzia Mojego.
Czemuż byś miała przeprowadzać ze Mną spór o nędzę twoją. Zrób Mi
przyjemność, że oddasz Mi wszystkie swoje biedy i całą nędzę, a Ja cię
napełnię skarbami łask. Dziecię nie mów już o nędzy swojej, bo Ja już o
niej nie pamiętam. Posłuchaj dziecię Moje, co ci pragnę powiedzieć:
Przytul się do Ran Moich i czerp ze źródła żywota wszystkiego,
czegokolwiek serce twoje zapragnąć może. Pij pełnymi ustami ze źródła
żywota, a nie ustaniesz w podróży. Patrz w blaski Miłosierdzia Mojego, a
nie lękaj się nieprzyjaciół swego zbawienia. Wysławiaj Moje Miłosierdzie"
Dzienniczek św. Faustyny